بقعه چهار پادشاهان در لاهیجان از مجموعهای از مقابر و مسجد متّصل به آن شکل گرفته است. این مجموعه مرکّب از اتاقهایی در کنار یکدیگر و ایوانی است که در سمت شمالی اتاقها و به موازات آنها کشیده شده است. قدیمی ترین مقبره این مجموعه متعلّق به "سید خورکیا" یا "خرم کیا" است. بقیه مقابر پس از جنگ سال 791 ه. ق. در رشت که به کشته شدن چندتن از حکّام کیایی منجر شد، به این محلّ انتقال و در جوار قبر قدیمی مدفون شدند. علّت نامگذاری امروزی بنا به این دلیل است که این مقابر را به "سید خورکیا"، "سیدعلی کیا"، "سیدرضی کیا" و "سیدیحیی کیا" نسبت میدهند. البتّه مقبره فرد اخیر به صورت مجزّا و در بنای دیگری واقع در شرق بنای اصلی دفن شده است. این بنا با تعمیرات اخیر، شکل جدیدی یافته است. از وجوه زیبای این بنای به ظاهر ساده که دارای بامی سفالین است. باید به صندوقهای چوبی قبرها نیز اشاره داشت که هریک در نوع خود، اوج هنر منبتکاری و گرهچینی است. غیر از صندوقهای چوبی این مقابر که با آیات قرآنی و گره چینی آراسته شدهاند؛ باید ذکری نیز از درهای چوبی و قدیمی این بقعه کرد. سازندگان درها و نیز خوشنویسان آنها، هنرمندان به نامی چون "علی نجارالتبریزی"، "عبدالکاتب کرمانی"، "محمِدبن داوود کیا" و "حسنبن علی الصالحی الجیلانی" بودهاند. بر حاشیه بالای ایوان، اشعاری از ترجیع بند "محتشم کاشانی" در رثای سالار شهیدان به خطّ نستعلیق و به صورت گچ بری برجسته، دیده میشود. نقاشی های دیواری بنا نیز بسیار دیدنی است. این نقاشی ها، اطراف اتاق "سید خورکیا" را با صحنه رزمگاه کربلا و سواران آراسته اند. کاشیکاری ازاره ایوان و فیلپاهای حاشیه ایوان که دارای کاشی هفت رنگ و نقوش گل و مرغ است، از دیگر قسمتهای دیدنی این بقعه به شمار میروند. این بنا با توجه به کتیبه های موجود روی صندوق و درها به قرن 7 تا 9 هجری قمری منسوب شده و در کنار بقعه "میرشمس الدین" از بقاع معتبر لاهیجان به شمار میآید. بقعه چهار پادشاهان، متعلّق به دوره صفویه بوده و دارای شماره ثبت ملّی 322 سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کشور است.

منبع:http://www.lastsecond.ir/tourismGuidances

دیدن تصاویر مسجد

طبقه بندی: شهر لاهیجان،
برچسب ها: مسجد چهار پادشاهان،